San Lorenzo (van it.Wikipedia.org)
Biografie
Het nieuws over het leven van Lorenzo, die eerder ook genoten van een devotionele folk belangrijk, zijn schaars.
Het is bekend dat hij oorspronkelijk uit Spanje en meer bepaald van de Osca , in Aragon , aan de voet van de Pyreneeën .
Nog jong, werd hij gestuurd naar Zaragoza om de geesteswetenschappen en te voltooien theologie , daar ontmoette hij de toekomstige Paus Sixtus II . De laatste, die was een inwoner van Griekenland , doceerde in wat toen een van de meest bekende tanks van de stad, en onder die leraren, de toekomstige paus was een van de meest bekend en gewaardeerd.
Tussen leraar en leerling begon een vriendschap en wederzijds respect. Zowel volgens een stroom van migratie was zeer dan uitgesproken, Spanje links naar Rome .
Toen de 30 augustus 257 Sixtus werd verkozen tot bisschop van Rome , belast met de taak van Lorenzo Archdeacon , dat verantwoordelijk is voor charitatieve activiteiten in het bisdom van Rome , die 1.500 mensen profiteerden van de armen en weduwen .
Het martelaarschap
Aan het begin van augustus 258 keizer Valerianus had uitgegeven een edict , het bestellen van alle bisschoppen , presbyters en diakenen moesten worden ter dood gebracht:
| "Episcopi et presbyteri et diacones incontinent animadvertantur» | |
( Tascio Caecilius Cyprianus , Brief LXXX, 1) |
Het edict werd onmiddellijk uitgevoerd in Rome. Verrast als vierde hij de ' eucharistie in de catacomben van St. Callistus , paus Sixtus II werd gedood met vier diakens op 06 augustus , vier dagen later was het de beurt van Lorenzo, die was 33 jaar.
Religieuze aanbidding
De ontwikkeling van de cultus
San Lorenzo, in het bijzonder de massa Fermana altaarstuk, geschilderd door Carlo Crivelli
Vanaf de vierde eeuw Lorenzo was een van de meest vereerde martelaren in de Kerk van Rome . Constantijn I was de eerste die een kleine te bouwen kapel in de plaats van zijn martelaarschap. Dit gebouw werd uitgebreid en verfraaid door Pelagius II ( 579 - 590 ).
Sixtus III ( 432 - 440 ) bouwde een grote basiliek met drie beuken , met de ' apsis leunend tegen de oude kerk , op de top van de heuvel waar Lawrence werd begraven. In de dertiende eeuw, Honorius III verenigde de twee gebouwen die samen de kerk die nog steeds bestaat.
Paus Damasus ( 366 - 384 ) schreef een lofrede in verzen van Lorenzo, die werd gegraveerd in marmer en geplaatst op zijn graf . De hedendaagse dichter Prudentius schreef ook hem, in tonen meer poëtische, een hymne op St. Lawrence. [1]
De meest opvallende gebeurtenissen van het leven Lawrence's worden in detail beschreven, in de Passio Polychromi we drie redacteuren ( V - VII eeuw ), die zijn opgenomen in dit verhaal legendarische elementen is een feit, zelfs als sommige van de verstrekte informatie bekend waren met eerdere schrijvers zoals Ambrosius in De Officiis . [2]
De eerste vermelding van de augustus-10 als de datum van het martelaarschap was de Depositio martyrum , schreef een van het jaar 354 .
Voor Lawrence's we in het bijzonder welsprekende getuigenis van Ambrosius in de De Officiis , [3] schieten, later, door Prudentius en Augustinus van Hippo , dan weer door Maximus van Turijn, Pier Crisologo, Leo de Grote , en zijn er ook formules liturgische in Sacramentaliën Romeinen, in de Missale Gothicum en in ' Ormionale Visigotische . [4]
Ambrosius woont, ten eerste, over de ontmoeting en de dialoog tussen Lorenzo en de paus, dan verwijst naar de verdeling van de goederen van de kerk aan de armen, eindigt met vermelding van de rooster, het instrument van de uitvoering, wijzend op de zin waarmee de ' aartsdiaken van de Kerk van Rome , het aanpakken van zijn ontvoerders zei: Assum oosten ... betaalt et verslonden, "ik op deze manier gekookt, ik draai van de andere en dan eet me". [5] . Misschien was het gevolg van deze stap dat gebruikelijk is in de middeleeuwen het geloof dat de martelaar werd het lichaam aan stukken gescheurd en gevoerd aan de heidenen mobs slachtoffer van een hongersnood .
De tekst van de Ambrosiaanse De Officiis [6] zegt het zo:
| "205. San Lorenzo, ... het zien van zijn bisschop Sixtus heeft geleid tot het martelaarschap, begon te huilen, want dat was niet geleid tot sterven, maar omdat hij om te overleven. Hij riep hem met luide stem: "Waar ga je heen, vader, zonder uw zoon? Waar moet je haasten, o heilige bisschop , zonder uw diaken ? U kunt niet bieden offer zonder een minister . Dus, bent u ontevreden over mij, vader? Denk je dat ik onwaardig? Meld dat je een waardig minister gekozen. U wilt niet naar de giet bloed samen met u degene aan wie u toevertrouwd het bloed van de Heer, die u hebt gekozen om te delen in de viering van de heilige mysteriën? Is 'Pas op dat je je fort geprezen, moet je oordeel niet wankelen. De minachting voor de leerling is het geven van de leraar. Je moet niet vergeten dat de grote mannen en beroemde overwinningen gewonnen door het bewijs van hun volgelingen dan met hun eigen? Tot slot, Abraham zijn zoon aangeboden, met Peter in plaats daarvan stuurde Stephen . Ook gij, o vader, uw zoon toont in uw deugd, hem te offeren die u hebt gesteld, om het eeuwige beloning te bereiken in die glorieuze onderneming, veilig in uw oordeel. "' | |
| "206. Dan Sixtus antwoordde: "Ik zal u niet verlaten, niet in de steek laten, mijn zoon, maar je bent voor de meest moeilijke tests. Voor ons die ouder zijn, werd belast met het makkelijker weg van een race, je jong bent is een meer glorieuze triomf over tirannie. Binnenkort zal je, niet meer huilen in drie dagen zul je mij volgen. Tussen een bisschop en een Leviet is goed dat dit interval. Het zou niet waardig u te sterven onder leiding van de kapitein, als je hulp nodig had. Waarom wil mijn martelaarschap te delen? Ik laat de hele erfenis. Waarom heb mijn aanwezigheid? De zwakke leerling gaat vooraf aan de meester, de sterke, die niet langer behoefte aan onderwijs, volg hem om te winnen zonder hem. Dus zelfs Elia verliet Elisa . Ik vertrouw het succes van mijn kracht. "' | |
| "207. Er was een race tussen hen waardig was te worden uitgevochten door een bisschop en een diaken, die eerst moest lijden voor Christus . (Zei dat in tragische toeschouwers barstte in applaus toen Pylades zei dat hij was Orestes , en Orestes, zoals het was in feite beweerd dat Orestes, die gedood te worden in plaats van Orestes, werd Pylades Orestes gedood om te voorkomen dat in de plaats, maar ze moeten niet leven, omdat beide zich schuldig maakten aan vadermoord:. de een omdat hij had gepleegd, de ander omdat hij was zijn medeplichtige). In ons geval geen behoefte aandringen van Lawrence, maar dat van zelfopoffering voor de Heer. En ook, drie dagen later, toen de tiran bespot, werd verbrand op een rooster: "Deze kant wordt gedaan, zei hij, draaien en te eten." Dus met zijn vastberadenheid won het vuur van de brand " | |
( Ambrose , De Kantoren, Tres Boeken, Milaan , Biblioteca Ambrosiana , New Town Editrice , Rome , 1977 , p. 148-151.) |
De traditie zegt ook meer in het bijzonder dat Lorenzo werd zijn leven beloofd als hij overhandigde de schatten van de kerk binnen drie dagen. Op 10 augustus , toen Lorenzo kwam aan het hoofd van een processie van zijn cliënten, zeggende:
| "Hier zijn ze onze schatten zijn eeuwige schat, zijn nooit minder, zelfs groeien." | |
San Lorenzo sleepte op de grill, in de interpretatie van Pietro da Cortona .
Martelaarschap van St. Lawrence, olie op doek van Titiaan , 1548-1549, Venetië , Kerk van de Jezuïeten .
Meer gedetailleerde verhalen van Lawrence werden ook gemaakt in het begin van de zesde eeuw . In hen werden met elkaar verbonden in een romantische en totaal andere legendarische martelaren van de Via Tiburtina en de twee catacomben van St. Ciriaca en St. Hippolytus . De gegevens in deze daden van het martelaarschap van St. Lawrence en zijn activiteiten voor de dood kan niet worden beschouwd als geloofwaardig. Het verhaalt de traditie dat een Romeinse soldaat die getuige was van de executie - door grillplaat geplaatst op hete kolen - pakte een doek met druppels bloed en vet, terwijl de martelaar waaide, waardoor het land Amaseno (FR), waar de relikwie nog steeds bewaard en elk jaar in augustus 10 is het wonder van het vloeibaar maken van het bloed van S. Lorenzo (net als het bloed van San Gennaro).
Kritische aspecten
Het verhaal van Ambrose is niet compatibel met de informatie die u heeft over de vervolging van Valeriaan. Vooral de details van het rooster geeft aanleiding tot ernstige twijfels. De vertellingen van Ambrosius en Prudentius zijn meer gebaseerd op de orale tradities van geschreven documenten. Het kan zijn ontstaan na de 258 legenden van deze zeer vereerde Romeinse diaken, en dat beide auteurs zijn gebaseerd op hen.
Toch zijn er twijfels over het bestaan van de heilige, en het kennen van de plaats van zijn martelaarschap, en de datum van zijn begrafenis. [7]
Volgens recente studies, echter, de datum van het leven Lawrence zou worden met terugwerkende kracht tot het begin van de vierde eeuw , en zijn figuur moet worden gekarakteriseerd langs lijnen verschilt van traditionele, bijvoorbeeld, Lorenzo is niet Spaans, maar Roman in dit verband het voorwoord van de tabel XII encycliek Sacramentary civis hem als Roman.
Paolo Toschi merkt op dat al deze nieuwe studies
| "Niet ontnemen a priori de mogelijkheid dat in Rome was er een echte traditie, uiteengezet met duidelijke retorische versieringen door Ambrosius , over de tragische afvang en het einde van de St. Lawrence door hun eigen vuur altijd, toegebracht martelingen die we kennen, onder Valeriaan, in St. Fruttuoso en Diakenen Eulogio en Groeten aan Tarragona . Daarnaast kan het werkwoord wordt gebruikt in het decreet van vervolging animadvertere het opstellen van ciprianea ook verwijzen naar andere vormen van de doodstraf in aanvulling op onthoofding. [8] " | |
Het is eigenlijk ondersteund door veel historici dat het heilige niet werd onderworpen aan het martelaarschap van de grill, maar werd onthoofd. [ nodig citaat ]
In liturgische boeken
Het Romeins Missaal, in navolging van de traditie van de Kerk , presenteert de figuur van Lorenzo met deze woorden:
| "Lawrence, een diaken van de beroemde kerk van Rome , bevestigd door het martelaarschap onder Valeriaan ( 258 ) zijn liefdadigheid, vier dagen na de onthoofding van paus Sixtus II. Volgens een traditie die reeds toegelicht in de vierde eeuw , liep een verschrikkelijke marteldood op de rooster met gespreide de activa van de gemeenschap aan de armen die hij beschouwd als de ware schatten van de Kerk. " | |
De naam van Lorenzo wordt ook genoemd in de Romeinse Canon .
Vandaag
De liturgische viering van St. Lawrence valt op 10 augustus en het embleem is de rooster .
Het wordt beschouwd als de patroonheilige van bibliothecarissen , koks, bibliothecarissen, banketbakkers, vermicellai, brandweerlieden, rosticceri en glas-werknemers. Het is ook een van de drie beschermheiligen van de stad Perugia .
